“ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစရွင့္၊ ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစခင္ဗ်” ဆိုေသာ သီခ်င္းသံ ထြက္ေပၚလာရာ ေနရာသို႔ ဦး႐ုကၡစိုးႏွင့္ ႂကြက္စုတ္၊ ဖိုးရႈပ္တို႔  ေရာက္ေနသည္။ ဂိတ္ေပါက္ဝတြင္ “ကူညီပါရေစ” ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္တခု ေတြ႕ရသည္။

မေတာက္ တေခါက္ေရးသည့္ စာမူခႏွင့္ မေလာက္ငသျဖင့္ မဒမ္ေတ၏ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းမႈကို မခံႏိုင္ေသာ ကၽြႏု္ပ္ ရန္ကုန္သား တာေတသည္ တဘက္က ဆိုက္ကားနင္းၿပီး အပိုဝင္ေငြရေအာင္ ရွာရေသးသည္မွာ

“ဒီမွာ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားက အတုလား အစစ္လား”“အစစ္ပါဗ်ာ။ ဘာလုပ္မလို႔လဲ၊ ခင္ဗ်ားေမးခြန္းကလည္း ေၾကာက္စရာႀကီး”“ဘာလဲဗ်၊ ဘာေမးလို႔လဲ ခင္ဗ်ားက ဘာစစ္တာလဲ”“နတ္အစစ္ေလဗ်ာ၊ လံုးဝေရမေရာဘူး”

ႂကြက္စုတ္။     ။ အေျခအေနမေကာင္းဘူး ဖိုးရႈပ္ေရ။ ဖိုးရႈပ္။     ။ ဘာလဲကြာ ဆုိင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ ..။ ရံုးမွာ ကိုေဂၚႀကီးအလစ္ ခဏထြက္လာတဲ့ ဟာကို။ ႂကြက္စုတ္။     ။ ကိုေဂၚႀကီးအလစ္ .. မင္းက ဘာလာလုပ္တာလဲ။