“ဂ်ာနယ္လစ္ ဖလား” ဟု စာလံုးႀကီးႏွင့္ ေရးထားေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ရွိ ေဘလ္ဘုတ္ႀကီးတခုကို ဦးရုကၡစိုး ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ဦးရုကၡစိုးေဘးမွ ဖိုးရႈပ္ကလည္း ဦးရုကၡစိုးကဲ့သို႔ပင္ ေမာ့ၾကည့္သည္။
“ဂ်ာနယ္လစ္ ဖလား” ဟု စာလံုးႀကီးႏွင့္ ေရးထားေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ရွိ ေဘလ္ဘုတ္ႀကီးတခုကို ဦးရုကၡစိုး ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ဦးရုကၡစိုးေဘးမွ ဖိုးရႈပ္ကလည္း ဦးရုကၡစိုးကဲ့သို႔ပင္ ေမာ့ၾကည့္သည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕တြင္ နာမည္ေက်ာ္ ပုဂၢဳိလ္မ်ား ေရာက္ရိွေနၾကသည္။ ခ်ဳိကုပ္ဒူးႀကီး၊ ေဒၚကိြဳင္ကိြဳင္၊ သားသမီးမ်ား ႏွင့္ ေျမးျဖစ္သူ ဖုိးေလာက္လန္းတုိ႔ ျဖစ္သည္။ ေဗဒင္ဆရာမ်ားက သူတုိ႔ကုိ ျမန္မာဘုရင္ေခတ္က သိမ္းပုိက္ႏုိင္ခ့ဲသည့္
“ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစရွင့္၊ ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစခင္ဗ်” ဆိုေသာ သီခ်င္းသံ ထြက္ေပၚလာရာ ေနရာသို႔ ဦး႐ုကၡစိုးႏွင့္ ႂကြက္စုတ္၊ ဖိုးရႈပ္တို႔ ေရာက္ေနသည္။ ဂိတ္ေပါက္ဝတြင္ “ကူညီပါရေစ” ဟူေသာ ဆိုင္းဘုတ္တခု ေတြ႕ရသည္။
မေတာက္ တေခါက္ေရးသည့္ စာမူခႏွင့္ မေလာက္ငသျဖင့္ မဒမ္ေတ၏ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းမႈကို မခံႏိုင္ေသာ ကၽြႏု္ပ္ ရန္ကုန္သား တာေတသည္ တဘက္က ဆိုက္ကားနင္းၿပီး အပိုဝင္ေငြရေအာင္ ရွာရေသးသည္မွာ
“ဒီမွာ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားက အတုလား အစစ္လား”“အစစ္ပါဗ်ာ။ ဘာလုပ္မလို႔လဲ၊ ခင္ဗ်ားေမးခြန္းကလည္း ေၾကာက္စရာႀကီး”“ဘာလဲဗ်၊ ဘာေမးလို႔လဲ ခင္ဗ်ားက ဘာစစ္တာလဲ”“နတ္အစစ္ေလဗ်ာ၊ လံုးဝေရမေရာဘူး”
ႂကြက္စုတ္။ ။ အေျခအေနမေကာင္းဘူး ဖိုးရႈပ္ေရ။ ဖိုးရႈပ္။ ။ ဘာလဲကြာ ဆုိင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ ..။ ရံုးမွာ ကိုေဂၚႀကီးအလစ္ ခဏထြက္လာတဲ့ ဟာကို။ ႂကြက္စုတ္။ ။ ကိုေဂၚႀကီးအလစ္ .. မင္းက ဘာလာလုပ္တာလဲ။
ဖိုးရႈပ္ႏွင့္ ႂကြက္စုတ္တုိ႔ ေဘးမွ ေျမႂကြက္ႀကီးတေကာင္ ဝွီးခနဲ ျဖတ္ေျပးသြားရာ ဖိုးရႈပ္ လန္႔ၿပီး ထခုန္လိုက္ မိသည္။ ေျမႂကြက္ႀကီးက သူတို႔ကို နည္းနည္း ေက်ာ္ကာ ရပ္လုိက္ၿပီး ႏွာေခါင္း ပြစိ ပြစိ လုပ္ေနသည္။
အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ကိုေဂၚႀကီး၏ ေစခိုင္းမႈေၾကာင့္ ေဒဝါလီ မဂၢဇင္းအတြက္ အင္တာဗ်ဴးရန္ ဖိုးရႈပ္ႏွင့္ ဦးရုကၡစိုးတို႔ ခ်ိဳကုပ္ဒူးႀကီး အပန္းေျဖရာ ေငြေဆာင္ ကမ္းသာယာသို႔ ေရာက္ရွိေနၾကသည္။| ၁ | ေဒၚလာ | = | ၈၃၀ | က်ပ္ | |
| ၁ | ဘတ္ | = | ၂၅.၆ | က်ပ္ |