ဖိုးရႈပ္။ ။ စိုးရိမ္တယ္ကြာ … ငါေတာ့ အရမ္းကို စိုးရိမ္တာပဲ။ႂကြက္စုတ္။ ။ ဒီကိစၥက ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုလိမ့္မယ္ကြ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မ်က္လံုး ၂ လံုးကို ၿဖဲၿပီး မအိပ္ဘဲ ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ရင္ ပိုေကာင္းမယ္။
ဖိုးရႈပ္။ ။ စိုးရိမ္တယ္ကြာ … ငါေတာ့ အရမ္းကို စိုးရိမ္တာပဲ။ႂကြက္စုတ္။ ။ ဒီကိစၥက ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုလိမ့္မယ္ကြ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မ်က္လံုး ၂ လံုးကို ၿဖဲၿပီး မအိပ္ဘဲ ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ရင္ ပိုေကာင္းမယ္။
“က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီးဟာ ၁၉၈၀ ေက်ာ္ေလာက္ကစၿပီး ဆင္းရဲ၊ မြဲေတ၊ ဖြတ္ေက်ာျပာစု၊ ခ်ံဳးခ်ံဳးက်ခဲ့တာ အခုဆိုရင္ အႏွစ္ ၃၀ နီးပါးၾကာခဲ့ပါၿပီ” ဟု သမၼတႀကီးက ၎၏ မိန္႔ခြန္းတြင္
ရန္ကုန္ အမ်ိဳးသားျပတိုက္က ေရႊ႕ယူလာေသာ ပလႅင္ႀကီးျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္ရွိ သမၼတ ရံုးခန္းႀကီးမွာ ခန္႔ညားလွပေနသည္။ တဝင္းဝင္း တလက္လက္
ဖိုးရႈပ္။ ။ အခုလိုေပါ့ေနာ္ … ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီးအေနနဲ႔ လြတ္ရက္ေစ့တဲ့ သူေတြကို ပက္ပက္စက္စက္ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ဆိုၿပီး ဘယ္သမၼတမွ မေပးခဲ့ဘူးတဲ့
ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးသစ္ ဦးဝံနေဖာင္ျပင္ အလုပ္ရႈပ္ေနသည္။ ျမန္မာျပည္သို႔ ကုလသမဂၢ ကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ နံျပား လာမည့္အေရးေၾကာင့္ ျဖစ္၏။
ဖိုးရႈပ္၊ ႂကြက္စုတ္ႏွင့္ ဦးရုကၡစိုးတို႔ ရန္ကုန္ ေရာက္ေနၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ ျမန္မာျပည္ႀကီးတြင္ စာနယ္ဇင္း လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္အဝ ရရွိၿပီဆိုသည့္ သတင္းေၾကာင့္ ေဒဝါလီ မဂၢဇင္းကို
“ဟေရး … ဘာဘား ... ဗဲရီးးးးးးးးးးးးးးးးး ဂြတ္ထ … အရမ္း ေခါင္းဒယ္ေနာ္”“နိေဟာင္မာ … ဝ လည္း စီလိုပဲ ထင္လယ္ … အရမ္း ေကာင္းလယ္”“ဆဝါဒီခရပ္ … အနိ ... ဒီမာ့ … ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္”
၂၀၁၀ ႏုိဝင္ဘာလက က်င္းပခဲ့သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႀကိဳတင္မဲမ်ား၊ ခိုးမဲမ်ား အားပါးတရျဖင့္ အႏိုင္ရခဲ့ေသာ ႀကံ့ဖြံ႕ပါတီ၏ ထိပ္သီးေခါင္းေျပာင္ ခ်ိဳကုပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးသိန္းဂိန္သည္| ၁ | ေဒၚလာ | = | ၈၃၀ | က်ပ္ | |
| ၁ | ဘတ္ | = | ၂၅.၆ | က်ပ္ |