“၀ုန္း … ဂ်ံဴး … ဖြတ္ … ဖြတ္ … ဖြတ္ …”အသံမွာကား အင္ဂ်င္က်ေနေသာ ကားစုတ္တစီး ေမာင္းလာေသာ အသံႏွင့္ တူလွသည္။ သို႔ေသာ္ မဟုတ္ေခ်…။အမွန္မူကား …

“ပြဲဦးမင္းႀကီး ႂကြလာၿပီဆို ေမာင္းမေတြကႀကိဳ … ပြဲသိမ္းမင္းႀကီး ႂကြလာၿပီဆို ေမာင္းမေတြကႀကိဳ … ႀကိဳ ႀကိဳ ႀကိဳႀကိဳ … ေမာင္းမေတြက … ေမာင္းမေတြက ႀကိဳ”ဆူညံ ပြက္ေလာ ရိုက္ကာ ေညႇာ္နံ႔မ်ား ေဝေနသည့္ ေတာင္ျပဳန္း

“တတီတီ့တီ … တတီတီ့တီ … တီတီတီတီတီ”ဖိုးရႈပ္က ေရကူးကန္ထဲတြင္ စိမ္ရင္း ျပာလဲ့ေသာ ေကာင္းကင္ႀကီးကို ေမာ့ၾကည့္ကာ ကန္ေပါင္ေပၚ၌ အသင့္တင္ထားသည္ ဝီစကီကို တက်ိဳက္ က်ိဳက္လိုက္သည္။

“လႈိင္လႈိင္ပန္း” ေဆးရံုႀကီးေပၚတြင္ ျဖစ္သည္ …။ အခန္းအမွတ္ ဇီးရိုး ဇီးရိုး ဇီးရိုး (၀၀၀) ေျမေအာက္ခန္းအတြင္းရွိ အထူးကုသေဆာင္တြင္ ခ်ိဳကုုပ္ဒူးႀကီးကို ျမင္ရသည္မွာ အေတာ္ပင္ မသက္မသာ ရွိလွသည္။ သူ႔ေဘးတြင္ သူ႔မိသားစုအားလံုး ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနသည္။ ဦးရုကၡစိုးက နတ္တို႔၏ တန္ခိုးျဖင့္ အခန္းထဲ ရုတ္တရက္ ဝင္လိုက္သည္။